«خانه» در فرهنگ ایرانی

واژه‌ها و اسم‌ها معمولاً به‌صورت اتفاقی انتخاب نمی‌شوند و به حیات خود ادامه نمی‌دهند، بلکه در همه یا بیشتر موارد متناسب با اهداف و مقاصد معینی انتخاب می‌شده‌اند. همواره رابطۀ معنی‌داری بین واژه‌های به‌کاررفته در مورد فضاهای معماری و شهری و کیفیت و خصوصیات آن فضاها و دیدگاه مردم نسبت به آنها وجود داشته است. مفهوم خانه چنان گسترده، فراگیر و در ضمن مهم و حیاتی بود که در بسیارز از ادیان الهی یا آیین‌های کهن باستانی برای نامیدن برخی نیایشگاه‌ها و فضاهای مقدس از واژۀ خانه استفاده کرده‌اند، چنان‌که به کعبه در مکه، «خانۀ کعبه» یا «خانۀ خدا» نیز گفته می‌شود. در مواردی به یک شهر به عنوان خانه‌ای عظیم می‌نگریستند و در نام‌گذاری آن به‌گونه‌ای به این موضوع اشاره می‌کردند، چنان‌که یکی از نام‌های شهر بابل باستان در بین‌‌النهرین، عبارت از «خانۀ شالودۀ آسمان و زمین» بود. نگارندۀ کتاب خانه در فرهنگ ایرانی، می‌کوشد در دو فصل کلی خاستگاه واژه‌های معماری و تحول آنها، مفاهیم و کاربردهای واژۀ خانه، چگونگی شکل‌گیری این واژه و برخی مترادف‌ها و معانی آن، و نقش معماران و متن‌های ادبی و عرفانی در ادبیات معماری را معرفی کند. این کتاب از مجموعه کتاب‌های فرهنگ و معماری دفتر پژوهشهای فرهنگی است که در 143 صفحه در اختیار علاقه‌مندان به معماری ایرانی و ارتباط آن با فرهنگ و زبان فارسی قرار گرفته است.

مؤلفسلطان زاده، حسین
مجموعه/شمارهفرهنگ و معماری/31
چاپ اول1395
چاپ آخر1395
ویراست1
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک9789643793920
ابعاد23/5 × 16/5 سانتی متر
تعداد صفحه143

قیمت 110,000ریال

شاید این ها را هم بپسندید