آبنامه تهران

در روزگاری دور، قله‌های آبریز شمالی، قصبۀ سرسبز و خوش آب و هوای تهران را سیراب می‌کردند. زلال آبی که از رود-دره‌های البرز سرازیر می‌شد آب مورد نیاز مزارع از صیفی‌کاری‌های شرق و شمال شرقی تا کشتزارهای مهران، امیرآباد، یوسف‌آباد و کن را تأمین می‌کرد و شاخه‌هایی از این آب را مردم به خانه‌هایشان می‌بردند. در روند توسعۀ تدریجی تهران به‌ویژه از دورۀ آغامحمدخان قاجار که تهران قبای روستایی را از تن خارج کرده و در کسوت شهری درآمده بود. دیگر، آب‌های جاری، جاوبگوی نیاز ساکنان شهر نبود. پس نخستین تدبیرها به کار آمد و تنبوشه و راه‌آب و آب‌انبار، در کنار ملزومات حیاتی خانه‌های تهران جای گرفتند و میراب‌ها و عمله‌های تحت امرشان درسلسله مراتب جامعۀ شهری، موقعیت یافتند و به ارج و قرب رسیدند. 

کتاب آبنامۀ تهران از مجموعه تهران شهر انتشارات دفتر پژوهشهای فرهنگی در سیزده فصل به جایگاه آب در باورهای مردم، قنات‌ها، آب و کشاورزی در تهران، سقّایی و سقّاخانه‌های تهران، میرآب‌ها، یخچال‌ها، و حمام‌های تهران، مسألۀ آلودگی آب و فاضلاب، لوله‌کشی آب در تهران و واکنش مردم و مطبوعات به‌ویژه طنزپردازان به آن می‌پردازد. 


مؤلفعباسی، اسماعیل
مجموعه/شمارهتهران شهر/2
چاپ اول1387
چاپ آخر1387
ویراست1
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک9789643791391
ابعاد21 × 14/5 سانتی متر
تعداد صفحه182

قیمت 180,000ریال

شاید این ها را هم بپسندید