آیین جوانمردی

جوانمردی که به عربی آن را فُتُوَّت گویند، آیینی کهن با آداب و اصول اخلاقی خاص خود ویژۀ مردان بوده است که ظاهراً سرچشمه‌های آن را در ادیان و آیین‌های ایران باستان باید جست و تاکنون نشانه‌هایی از آن در مرام اهل زورخانه، لوتی‌ها و درویشان خاکسار باقی مانده است. پهلوان یکی از دیگر عناوین برای جوانمردان ایران است. واژۀ پهلوان منسوب به «پَهلَو» (=پَرثَو، پارت) است (حواشی معین بر برهان قاطع، ج 1، ص 431) و به دیگر سخن پهلوان یعنی مرد پارتی. این عنوان بیشتر بر جوانمردانی اطلاق شده است که ورزشکار بوده و خاصه در «کُشتی گرفتن» مهارت داشته‌اند و تا به عصر حاضر نیز باقی مانده‌اند. قهرمانان آثار حماسی فارسی نیز که مردانی دلیر و قوی‌پنجه‌اند، پهلوان نامیده شده‌اند. از دیرباز عیاران را، به ویژه عیاران عراق را «شاطر» نیز می‌نامیده‌اند که به عربی یعنی چست و چالاک. داراب‌نامۀ بیغمی، از قصه‌های قرن هشتم، نشان می‌دهد که برخی از عیاران فرمانداران را رکابداری می‌کرده و پیاده در کنار مرکب آنان می‌دویده‌اند و گاه وظیفۀ پیک و پیغامبری را داشته‌اند و با دوندگی این نامه‌ها را از این سو به آن سو می‌رسانده‌اند. 

کتاب «آیین جوانمردی» از مجموعه کتاب‌های از ایران چه می‌دانم؟ در هفت فصل دربارۀ عیاران، سربداران، پهلوانان، اهل زورخانه، لوتیان، جوانمردی پیشه‌وران، و اخلاق جوانمردی است.

مؤلفافشاری، مهران
مجموعه/شمارهاز ایران چه می دانم؟/ 54
چاپ اول1382
چاپ آخر1391
ویراست2
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک9643790630
ابعاد20 × 14/5 سانتی متر
تعداد صفحه110

قیمت 150,000ریال