بازی های کهن در ایران

در قدیم برخی از قهوه‌خانه‌های تهران که پاتوغ (به صورت پاتوق یا پاطوق هم نوشته‌اند) اصناف مختلف پیشه‌وران بود، در شب‌های دراز زمستان، به ویژه شب‌های ماه رمضان، بساط تُرنابازی راه می‌انداختند. روزه‌داران پس از گشودن روزه خود به قهوه‌خانه‌ها می رفتند و تا نزدیکی‌های سحر به ترنابازی یا تماشای آن سرگرم می‌شدند. تهرانی‌ها «قایم موشک»، شوشتری‌ها «سرمامک»، «کروزکروزک» و «سَرونَک»، آشتیانی‌ها «قائیم‌باشی»، کازرونی‌ها «کِرکِرَکی»، خراسانی‌ها «سرماشورک»، گنابادی‌ها «غایم موشک» و «غایم بازی»، همدانی‌ها «قایم قایمَکی»...کرمانی‌ها «سرگُریس کو بُزی» ...مازندرانی‌ها «چش بَیتِکا»...و تبریزی‌ها «گیزلن پاچ» می خوانند. 

کتاب «بازی‌های کهن در ایران» از مجموعه کتاب‌های از ایران چه می‌دانم؟ در شش فصل به خاستگاه و طبقه‌بندی بازی‌ها، و چند بازی معروف مانند تاب‌بازی، سرمامک‌بازی، دُوالَک‌بازی، تُرنابازی و گنجفه‌بازی می‌پردازد.

مؤلفبلوکباشی، علی
مجموعه/شمارهاز ایران چه می دانم؟/ 73
چاپ اول1386
چاپ آخر1386
ویراست1
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک9643790975
ابعاد20 × 14/5 سانتی متر
تعداد صفحه120

قیمت 150,000ریال