تئاتر در ایران

برخی یونان را خاستگاه تئاتردر جهان دانسته‌اند اما با پژوهش‌هایی که به عمل آمده می‌توان ادعا کرد که سرچشمه تئاتر در مشرق زمین و از جمله در ایران بوده است و مناسک مذهبی آیین مهرپرستی با گونه‌ای از نمایش‌های آیینی همراه بوده است. شاهنشاهی هخامنشیان که در زمان داریوش به منتهی درجه گستردگی رسیده بود؛ شامل بیست ایالت می‌شد و از جمله مصر، سوریه، فلسطین، فینیقیه، لیدیا، کاپادوکا، ارمنستان، بابل و... را در بر می‌گرفت. در بسیاری از دادوستدها، از جمله دادوستدهای فرهنگی، یونان که با ایران مراوادۀ مستقیم داشت، تئاتر را هم در دورۀ هخامنشیان، به استناد پژوهش‌های محققانی همچون چارلز اوتران، از ایرانیان اقتباس کردند. آیین‌های ایرانی، مانند سووشون که در سوگ سیاوش در بخارا برگزار می‌شد و مراسمی همچون میرنوروزی، چمر (آیین شبیه سازی مردگان)، کوسه برومیندن (برون آمدن کوسه در شهرها و نواحی مختلف ایران) که با ساز و آواز و آیین‌های نمایشی همراه بود، و ده‌ها نمونه دیگر نشان‌دهندۀ ذوق ایرانیان در نمایشی کردن رخدادهای تاریخی است.حال به یکی از مطالب بسیار مهم پلوتارک اشاره می‌شود که سندی محکم در اثبات وجود تئاتر( نمایش سازمان یافته و متشکل) در ایران زمین است: « همین که اسکندر، به هگمتانه در آمد، نخست به کارهایش سامان بخشید و آن گاه، فرمان داد تا جشن‌ها و نمایش‌هایی برپا کنند..... در کرمان و هگمتانه تماشاخانه‌هایی وجود داشت و در یکی از آنها سه هزار نفر در برابر اسکندر نمایش دادند»(جنتی عطایی،1333، ص 25). 

نمایش ایرانی چه در آن زمان که نمایندگان فکر و اندیشۀ نوی ایرانی تئاتر غرب را به عنوان یک پدیده نو کشف کردند و چه در زمان ما، دارای پنج شاخۀ اصلی است. این پنج شاخه عبارتند از: مراسم و آیین، معرکه، تعزیه، تقلید و خیمه‌شب‌بازی. 

كتاب «تئاتر در ایران» از مجموعه کتاب‌های از ایران چه می‌دانم؟ در هفت فصل به پیشینۀ تئاتر و انواع نمایش در ایران، تعزیه و تاریخچه آن، تقلید، نوآوری در تئاتر ایران، گزارش خان ملک ساسانی دربارۀ تئاتر ایران و یک مکتب جدید تئاتری در ایران پرداخته است.

مؤلفغریب پور، بهروز
مجموعه/شمارهاز ایران چه می دانم؟/ 53
چاپ اول1384
چاپ آخر1390
ویراست2
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک964379038x
ابعاد20 × 14/5 سانتی متر
تعداد صفحه120

قیمت 150,000ریال