تقسیمات کشوری

تقسیمات کشوری از موضوعات بسیار مهم در مطالعۀ ادارۀ سرزمینی یک واحد سیاسی است. ایران هخامنشی نخستین امپراتوری جهان بود که اندیشۀ دولت و دولت‌داری را در جهان گسترش داد و به قول حکیم توس در شاهنامهّ فروسی ایرانی توانست «مرز» به مفهوم امروزی را، که در دیگر نقاط جهان از سدۀ هجدهم میلادی به بعد، در اروپا متداول شد بیش از هزارسال پیش بشناسد و به کاربرد. فردوسی دربارۀ بهرام چهارم ساسانی(حک420- 438م) و تعیین مرز ایران و توران می‌گوید:

 برآورد میلی ز سنگ و ز گج

 که کس را ز ایران و ترک و خلج

 نبودی گذر جز به فرمان شاه

 همان نیز جیحون میانجی به راه

 که نشان دهندۀ مرز و برقراری جواز عبور برای بیگانگان در ایران بیش از هزار سال پیش است. بنا برآن چه گذشت، نظام سازماندهی سیاسی فضا، یا تقسیمات کشوری در ایران، یکی از مهم‌ترین و ضروری‌ترین بخش‌های ادارۀ کشور از دیرباز تا کنون بوده است. با بررسی روند تحول این نظام معلوم می‌شود که پیش از فتح ایران به دست اعراب، شیوۀ ادارۀ داخلی کشور انسجام منظم و منطقی داشت، به طوری که پاره‌ای از قدرت‌های آن زمان و نیز بخش‌هایی از مناطق پیرامونی، از آن الگوبرداری می‌کردند. 

کتاب «تقسیمات کشوری» از مجموعه کتاب‌های از ایران چه می‌دانم؟ در پنج فصل به تاریخچه تقسیمات کشوری در ایران از دوره مادها و هخامنشیان تا آغاز اسلام، در عصر اسلامی تا ظهور صفویه، از صفویه تا قاجاریه و دورۀ معاصر پرداخته است.

مؤلفامیراحمدیان، بهرام
مجموعه/شمارهاز ایران چه می دانم؟/ 47
چاپ اول1383
چاپ آخر1383
ویراست1
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک964379007x
ابعاد20 × 14/5 سانتی متر
تعداد صفحه120

قیمت 150,000ریال