جزیره قشم: صدف ناشكافتۀ خلیج  فارس

قشم نام جزیره و نام شهر بندری جزیره‌ای است در آب‌های خلیج فارس. این جزیره در منابع اسلامی، تا حدود سده‌ی دهم هجری، به نام‌های دیگری مانند کاروان یا بنی کاروان و لافت شهرت داشته است. مسعودی در مروج الذهب، نوشته‌ای از اوایل سده چهارم هجری، در شرح جزایر خلیج فارس می‌نویسد: «از آن جمله جزیره لافت است که آن را جزیره بنی کاروان گویند.» از زمان ورود انسان به جزیره قشم و نشیمن‌گزینی مردم در آن آگاهی روشن و معتبری در دست نداریم. بنا بر افسانه ای که قول مورخی یونانی به نام آگارتارخیدوس، تاریخ‌نگار و جغرافیدان قرن دوم پیش از میلاد، در نوشته‌ای به سال 113 ق.م نقل می‌کند: نخستین کسی که به جزیره‌ای در خلیج فارس (برخی آن را همین جزیره قشم کنونی دانسته‌اند) پا نهاد مردی بود اریتراس یا اریتره نام، از دامداران بزرگ و ثروتمند ایران در دوره حکومت ماد (701 یا 708 تا 550 ق.م). روزی اریتره در پی رمه مادیان‌هایش که مراتع سواحل دریای فارس چرا می‌کردند و از وحشت حمله شیران درنده به آب زده و به این جزیره رفته بودند، با قایقی خود را به جزیره می‌رساند. آب و هوای خوش و مطبوع زمستانه جزیره گوارای طبع او می‌افتد و آنجا را برای زیستن خود و خاندان و طایفه اش بر می‌گزیند. از این رو، طایفه اش را به جزیره فرا می‌خواند و در آن جا دژ و بارو و خانه می‌سازند. 

کتاب «جزیرۀ قشم: صدف ناشكافتۀ خلیج فارس» از مجموعه کتاب‌های از ایران چه می‌دانم؟ در پنج فصل از سیمای طبیعی – جغرافیایی، تاریخی – فرهنگی، اجتماعی – فرهنگی، اجتماعی – اقتصادی، و سیمای آموزش و بهداشت در جزیرۀ قشم سخن می‌گوید.

مؤلفبلوکباشی، علی
مجموعه/شمارهاز ایران چه می دانم؟/ 2
چاپ اول1379
چاپ آخر1385
ویراست4
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک9646269435
ابعاد20 × 14/5 سانتی متر
تعداد صفحه120

قیمت 0ریال