خسرو و شیرین

آیینۀ غیب نظامی گنجه‌ای، مثنوی زیبای خسرو و شیرین را در حدود سال 576 ق سروده است. این منظومه گزارش رویدادهای مربوط به عشق شاهزاده خانمی از ارمنستان به نام شیرین است با خسرو پرویز شاهزادۀ ایرانی. «من آن شیرم که شیرینم به نخجیر

 به گردن برنهاد از زلف زنجیر»

(خ.ش. 39/34)

 تاریخ و افسانه خسرو شیرین سراسر رمز و راز است و در این منظومه وفا و صفا و پاکی و پارسایی و آزادگی یک زن ایرانی حیرت‌آوراست و نظامی در پرده داستان عاشقانه خسرو را ملامت می‌کند که سه هزار زن در آن جا زندانی شده‌اند و با نام همسران بی مهر و کاوین شاه زندگی می‌کنند و هزینه تنور نقره‌ای شاه در هر روز خراج مملکتی است و عودی که در تنور او به جای هیزم و هیمه می‌سوزد خود درآمد اقلیمی و بوهای خوش بزم وی خراج هند است. 

کتاب «خسرو و شیرین» از مجموعه کتاب‌های از ایران چه می‌دانم؟ در هفت فصل افسانۀ خسرو و شیرین، شیرین و فرهاد و قصۀ شکر اسپهانی را روایت می‌کند و از رازونیاز و گفت‌وگوی دلدادگان، روزگار وصال و پایان غم‌انگیز آنان می‌گوید.

مؤلفثروتیان، بهروز
مجموعه/شمارهاز ایران چه می دانم؟/ 42
چاپ اول1383
چاپ آخر1387
ویراست2
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک9643790207
ابعاد20 × 14/5 سانتی متر
تعداد صفحه120