خوش نویسی در ایران

خط ثلث، برای نوشتن خطی سخت است. این خط دارای اشکال متعدد برای یک حرف است، از این رو بعضی از حروف آن شکلی نزدیک به یکدیگر پیدا کرده است که برای غیر اهل قلم موجب اشتباه می‌شود. قلم به نرمی و گرمی در این خط حرکت می‌کند. انتهای حروف منتهی به دنباله‌ها و رشته‌های باریک و نازک، سرازیر به طرف پایین در حال پیچندگی و گاهی رهاشده (ارسال) و گاهی قوس‌ها و دایره‌های گود است. نخستین کسی که به خوش‌نویسی نستعلیق معروف شد میرعلی تبریزی (معاصر تیمور گورکانی) است که از ترکیب دو خط نسخ و تعلیق خطی به نام نسختعلیق یا نسخِ تعلیق را به وجود آورد. 

خوش نویسی هندسه روح است. حروف و کلمات صرفاً عناصری نوشتاری نیستند بلکه از خود وجود و شخصیت دارند به طوری که قالب خوش‌نویسی ظرف مادی و بصری آنهاست. این هنر در قالب کتیبه‌ها در سردرها و دیوارهای مساجد و رساله‌ها تنوع صوری و مفهومی پیدا کرده و شیوه‌ها و اسلوب‌های متعددی به خود دیده است. 

کتاب «خوش‌نویسی در ایران» از مجموعه کتاب‌های از ایران چه می‌دانم؟ در پنج فصل به تاریخ تحول خط و زبان در ایران، تاریخچۀ خط فارسی، خوش‌نویسی در ایران، رابطۀ خوش‌نویسی و هنرهای تجسمی و مراحل آموزش و ابزارهای خوش‌نویسی می‌پردازد.

مؤلفبرات زاده، لیلی
مجموعه/شمارهاز ایران چه می دانم؟/ 56
چاپ اول1384
چاپ آخر1384
ویراست1
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک9643790401
ابعاد20 × 14/5 سانتی متر
تعداد صفحه120