سینمای ایران

بر بدنه ظرفی در شهر سوخته متعلق به پنج هزار سال پیش، جهیدن بزی را در چند نما، شاهدیم. در دوره‌های بعد، فانوس خیال، می بایست امکان تازه‌ای برای آرزوی دیرین، یعنی جان بخشی به شیء، بوده باشد. اولین مقاله مهم سینمایی در دوران آغاز تجدّدخواهی، با نام «سینما به عنوان ابزار تمدن جدید»، به سال 1909 در روزنامه ایران نو، چاپ شده که به چند پروژه اجتماعی دنیای غرب برای تأسیس مدرنیته، از جمله حکومت- ملت، اشاره کرده است. 

اوگانیانس دو دوره پرورشگاه آرتیستی سینما را با دروس عکاسی، فیلمبرداری، آکتوری، نمایشنامه‌نویسی و موسیقی و تاریخ لباس و رقص و باله در خیابان سعدی (شیخ یا لختی) و بعداً اسلامبول به راه انداخت. امتحان اولین دوره مدرسه در 12 آبان 1309 برگزار شد و سرانجام اوهانیان، نخستین فیلم خود در ایران را که به نام آبی و رابی معروف شده، ساخت. از این فیلم جز خاطره‌هایی نوشتاری، موجود نیست و در هیچ نوشته‌ای متعلق به آن سال‌ها، اسم آبی‌ و ‌رابی، ملاحظه نمی‌شود. 

کتاب «سینمای ایران» از مجموعه کتاب‌های از ایران چه می‌دانم؟ انتشارات دفتر پژوهشهای فرهنگی در پنج فصل به تاریخچه تحول سینمای ایران در دوره‌های قاجار، پهلوی و پس از پیروزی انقلاب اسلامی می‌پردازد.

مؤلفتهامی نژاد، محمد
مجموعه/شمارهاز ایران چه می دانم؟/ 12
چاپ اول1380
چاپ آخر1396
ویراست2
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک9789645799265
ابعاد20 × 14/5 سانتی متر
تعداد صفحه127

قیمت 150,000ریال

شاید این ها را هم بپسندید