كاروانسرا در ایران

امروزه در کالبد نیمه‌جان بسیاری از کاروانسراها می‌توان همان شکوه پیشین را دید و خواند؛ کاروانسراهایی که در زمان‌های نه چندان دور و در عصر شکوفایی، به مدد امنیت و رونق اقتصاد و تجارت بر تارک معماری این سرزمین می‌درخشیدند. آن‌ها در عین برخورداری از بالاترین و زیباترین دستمایه‌های هنری و زیبایی، واجد پویاترین جنبه‌های کارکردی نیز بودند. سازوکار اجتماعی حاکم بر اراده و استفاده از این نوع فضاها حاصل درایت و هوشمندی بهره‌برداران و پدیدآورندگان آن بود، به گونه‌ای که توفیق کارکرد این نوع فضاها، بسیاری افراد بانفوذ و متمکن را تشویق به احداث یا خرید کاروانسرا کرد. تشکیل و ترتیب دادن کاروان‌های مهم و بزرگ گاهی مدتی طول می‌کشید: چند روز حتی چند هفته وقت لازم بود تا بین اعضای مختلف کاروان توافق حاصل شود. پس از انجام مقدمات، معمولاً نقطه‌ای در خارج از شهر برای جمع شدن کاروانیان انتخاب می‌شد، زیرا میان شهر یا محله با کوچه‌های تنگ و باریک و فضاهای محدود امکان شکل‌گیری این حرکت نبود. به همین دلیل است که کاروانسراهای خارج شهرها غالباً وسیع بودند، مانند کاروانسراهای مهیار، و گاهی در این نقاط چند کاروانسرا در کنار هم ساخته شده بود، مانند مورچه‌خورت در نزدیکی اصفهان. 

کتاب «کاروانسرا در ایران» از مجموعه کتاب‌های از ایران چه می‌دانم؟ در چهار فصل به بررسی راه‌های ایران، کاروان و تشکیلات آن، بناهای وابسته به راه و کاروان، کاروانسرا و کارکردهای آن‌، کالبد و معماری کاروانسرا، گونه‌شناسی و معرفی نمونه‌هایی از کاروانسراها می‌پردازد.


مؤلفهادی زاده کاخکی، سعید
مجموعه/شمارهاز ایران چه می دانم؟/ 99
چاپ اول1389
چاپ آخر1393
ویراست2
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک9789643791957
ابعاد20 × 14/5 سانتی متر
تعداد صفحه116

قیمت 150,000ریال