مکتب اصفهان

این باور وجود دارد که در بافت‌های کهن شهری یا آن‌چه به اصطلاح بافت سنتی نامیده می‌شود، آنی وجود دارد که در بافت‌های میانی و جدید موجود نیست. این «آن» چیست؟ چه می‌شود که امروزه نیز به‌هنگام قدم زدن در بافت‌های کهن شهری احساس آشنایی دست می‌دهد، احساس از خود بودن و در خود بودن. احساس می‌شود که زبانی مشنرک در لابه‌لای بناها و فضاها پنهان است، زبانی صریح، روشن، خودی و ملیح. آنی که زمان را درنوردیده و در تودرتوی مکان جای گرفته است.

در کاربرد روش‌های زبان‌شناسی در حوزه معماری و شهرسازی این باور وجود دارد که می‌توان بدین طریق عناصر تشکیل‌دهنده و قواعد حاکم بر روابط بین این عناصر را دریافت و از آنها به عنوان مبنایی برای ارائۀ واژگان یا عناصر و اصول یا قواعد جدید که بتواند در طراحی‌های نوین به کار آید، استفاده کرد. 

اصفهان به عنوان غنی‌ترین متنی که از تاریخ کهن معماری و شهرسازی ما موجود است، نمونه مناسبی برای بازخوانی به شمار می‌رود. از این رو سعی بر آن شد که طی یک سلسله پژوهش‌های متوالی با استفاده از روش زبان‌شناسی، معماری شهری اصفهان مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد تا بتوان عناصر سازندۀ این متن را بازشناخت و مبنایی برای مداخله‌های آتی فراهم آورد. حاصل این پژوهش‌ها در کتاب «مکتب اصفهان: زبان طراحی شهری در شهرهای کهن» از مجموعه فرهنگ و معماری انتشارات دفتر پژوهشهای فرهنگی گرد آمده است. 


مؤلفاهری، زهرا - حبیبی، سیدمحسن
مجموعه/شمارهفرهنگ و معماری/23
چاپ اول1391
چاپ آخر1391
ویراست1
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک9789643792114
ابعاد28/5 × 21 سانتی متر
تعداد صفحه594

قیمت 600,000ریال

شاید این ها را هم بپسندید