نوروز: جشن نوزایی آفرینش

وابستگی انسان به طبیعت به سبب نقش و تأثیر طبیعت در زندگی اجتماعی و اقتصادی اوست. هر یك از فصل‌های سال نقش و اثری خاص در شكل دادن فعالیت‌های مردم در جامعه دارد. در سرزمین‌هایی كه تنوع آب و هوایی دارند و خاكشان مستعد كشت انواع گیاهان است، گاه چند نوروز یا سال نو دارند و آنها را جشن می‌گیرند. این جشن‌ها سرآغاز تقسیم‌بندی زمان براساس آیین‌هایی است كه تداوم زندگی جامعه را تضمین می‌كنند. نوروز ایرانیان كه در آغاز فصل بهار جشن گرفته می‌شود، پیام‌آور نو شدگی سال و آمدن گرما و باززایی طبیعت و زمان خروج انسان از خمودگی و پیوستن به طبیعت و شروع دوبارۀ حیات اجتماعی است. 

در كتاب «نوروز» از مجموعه کتاب‌های از ایران چه می‌دانم؟ آیین‌ها و آداب و رسوم نوروزی، به ویژه آنهایی كه در فرهنگ مردم ایران جنبۀ مشترك و همگانی دارند در چهار فصل بررسی شده‌اند. در فصل اول به خاستگاه و پیشینۀ نوروز؛ در فصل دوم به پیك‌های نوروزی و پیشواز رفتن؛ در فصل سوم به آیین‌های نوشدگی سال؛ و در فصل چهارم به جشن سیزده فروردین پرداخته شده است.

مؤلفبلوکباشی، علی
مجموعه/شمارهاز ایران چه می دانم؟/ 7
چاپ اول1380
چاپ آخر1390
ویراست8
ناشردفتر پژوهشهای فرهنگی
شابک9645799247
ابعاد20 × 14/5 سانتی متر
تعداد صفحه120

قیمت 50,000ریال

شاید این ها را هم بپسندید